Blind vertrouwen

Deze week ga ik voor de tweede keer als begeleider mee op een reis voor mensen met een beperking.  Op deze reizen heb ik ervaren wat het inhoud om iemand blind te vertrouwen. De deelnemers stappen zonder aarzeling bij een wildvreemde in de auto. Ze zijn een hele week, 24 uur per dag op stap met en aangewezen op mensen waarvan ze de meeste nog niet kennen.

De deelnemers vertrouwen volledig op de begeleiders en op de andere deelnemers tijdens deze vakantieweek.

 

Ze  hebben een blindelings vertrouwen in elkaar,

hebben geen oordeel over elkaar,

accepteren elkaar volledig,

kunnen geduld opbrengen voor elkaar,

hebben geen verborgen agenda’s.

Wanneer je op deze manier samen op reis kunt gaan, verhoogt dat de slagingskans enorm.

In de dagelijkse praktijk blijkt dat het gemis van bovenstaande items een mediation kunnen frustreren en vertragen. Natuurlijk is er geen blind vertrouwen in die ander, die jou zo heeft gekwetst of teleurgesteld. Het is logisch dat jij je dan afvraagt of de bedoelingen van die ander wel oprecht en gemeend zijn en of er geen addertje onder het gras verstopt zit. Toch moet er iets worden opgelost of afgerond. Je hebt nu eenmaal samen een relatie, privé of zakelijk. Je zult dus met elkaar in gesprek moeten.

Het is mijn taak als mediator om zo’n veilige sfeer te creëren in de mediation, dat deze negatieve gevoelens en gedachten kunnen worden uitgesproken en daardoor misschien ook wel kunnen worden weg genomen. Dat vraagt veel inlevingsvermogen en empathie van alle partijen. Je moet hiervoor weer vertrouwen in elkaar krijgen en kunnen accepteren dat niet iedereen hetzelfde is.

Bij het schrijven van dit blog kwam ik onderstaand citaat tegen en daar wil ik graag mee eindigen.

“Als je vertrouwen hebt, hoef je niet de gehele trap te zien om de eerst stap te kunnen zetten.” (Maarten Luther King)

Hoe mooi is het wanneer je op deze wijze in het leven kunt staan.

Wat een leerzame reis voor mij als mediator/coach, maar vooral als mens!